هواداران جنبش انقلابي مردم افغانستان ( هجاما )
****************************************************************

جنايات ضد بشري متجاوزين اشغالگر را در افغانستان محکوم مي کنيم

هفت سال قبل آنگاه که مردم افغانستان تازه از جهنم حاکميت طالبان رهايي يافته بودند، اميدوار بودند تا پس از سالهاي طولاني جنگ و تباهي به صلح شرافتمندانه و زندگي آبرومندانه دست خواهند يافت. اما با گذشت هر روز از اشغال کشور توسط قواي متجاوز خارجي و در رأس آن امپرياليسم جنايتکار امريکا ـ آرزوي رسيدن به صلح و امنيت، آزادي ملي، دموکراسي مردمي و عدالت اجتماعي، رنگ باخته و اينک با عملکرد هاي جنايتبار اشغالگران امريکايي به يأس کامل مبدل گشته است.
اکثريت قريب به اتفاق مردم طي هفت سال گذشته، همچنان فقط استبداد و زورکويي، فقر، بي خانماني وآوارگي، تجاوز به حريم انساني و ناديده انگاشتن حقوق او ليه بشري را زير پرچم فريبند? حاکميت دموکراسي ليبرال تجربه کرده اند.
ايالات متحد امريکا با قبضه کردن سکان قدرت در افغانستان، اداره کشور را با ايجاد دستگاه دولتي خودخواسته و خودساخته از طريق نمايشات انتخابي گويا به مردم افغانستان واگذار نموده است. ترکيب و ساختار قدرت و نحو? عملکرد آن نسبت به مردم و چگونگي رابطه آن با اشغالگران در طول چند سال گذشته نشان داده است که اين ادار? مستعمراتي نتوانسته است چيزي بيش از وسيله پيشبرد اهداف قواي اشغالگر در کشور بخون نشسته افغانستان باشد.
عناوين و القاب ملي و مستقل اعم از حاکميت ملي، شوراي ملي، ارتش ملي و کميسون هاي چندگانه مسما به مستقل و غيره همچون طوق لعنتي بر گردن حاملان آن سنگيني ميکند. از عدالت انتقالي چيزي بجز انتقال قدرت به جنايتکاران معروف و حرفه يي چيزي دستگير مردم نشده است. مبارزه با تروريزم بيشتر به چيره شدن حاکميت ترور و اختناق در بسياري از زمينه هاي زندگي مردم منجر شده و در ساي? چنين وضيعتي، جنگ به اشکال ديگري ادامه يافته و مردم هردم شهيد افغانستان را که از جنگ هاي تجاوزي روس ها و مزدورانش، جنگ هاي خانمانسوز تنظيم هاي جهادي و حاکميت طالباني در بيش از دونيم دهه به ستوه آمده بودند، وارد مرحله جديدي ساخته و قربانيان بيشماري را از مردم جنگ زده و بلا کشيد? افغانستان بکام سيري نا پذير جنگ و جنايت فرو برده است.
اشغالگران خارجي تحت رهبري امريکا با حضور در افغانستان، به بهان? مبارزه عليه تروريزم، طالب و القاعده ـ اهداف استراتيژيک مشخصي را دنبال مي کنند و افغانستان “بيصاحب!” را نقطه اتکا تحرکات جيوپوليتيک و جيوستراتيژيک خود تعين نموده اند. ادعاي اينکه افغانستان حيثيت خط مقدم جنگ عليه تروريزم را براي امريکا دارا مي باشد، دقيقأ از اهميت منطقوي آن براي نظارت بر منابع انرژي آسياي ميانه، کنترل قدرت اتمي پاکستان، وارد آوردن فشار بيشتر بر ايران، محدود ساختن تحرکات اقتصادي و سياسي روسيه، چين و هند در مناطق مهم آسياي ميانه و خليج فارس و حضور اقتصادي بيشتر در بازار هاي وسيع منطقه ناشي ميشود.
افغانستان يکبار ديگر به نقطة مهمي در جغرافياي سياسي جهان و منطقه مبدل گشته است. فشار وارده بر مردم افغانستان از بابت حضور گسترده و بالفعل سياسي و نظامي نمايندگان دول بيش از چهل کشور جهان به حدي است که بحران دوران تجاوز روس را بياد مياورد که افغانستان را در محراق کشمکش هاي جهاني قرار داده بود. مردم هردم شهيد وبلا کشيده افغانستان که براي طرد تجاوز روس ها بهاي سنگيني را پرداخته اند، نه تنها به آزادي و دموکراسي دست نه يافته اند، بلکه اينک از حاکميت مشترک امپرياليزم و ارتجاع بر سرنوشت شان بطرز وحشتناکي عذاب مي کشند.
سياست نظامي امريکا در مبارزه عليه تروريزم طالبان و القاعده در افغانستان نمي تواند جدا از اهداف ستراتيژيک آن مورد ارزيابي قرار بگيرد. امريکا ميکوشد طالبان و القاعده را تحت کنترل خود درآورده و احيانا در بازيهاي آتي از آنها سود جويد. حضور گسترده برادران ناتني طالبان يعني تنظيم هاي جهادي در ترکيب قدرت حاکمه افغانستان و کوشش هاي اخير براي سهم دادن طالبان در آن از همين اهداف منشأ مي گيرد.
عمليات نظامي امريکا در افغانستان به عنوان نيروي نظامي عمده و رهبري کننده که نه تنها در اراضي افغانستان از قدرت بي مانندي نسبت به شرکايش برخوردار است، بلکه تقريبأ بطور انحصاري فضاي افغانستان را با قواي هوايي پيشرفته تحت کنترل خود دارد، روز تاروز موجب تخريب قرا وقصبات افغانستان و نابودي صد ها و هزار ها انسان بي دفاع هموطن ما ميگردد. با گذشت بيش از هفت سال از آغاز جنگ عليه طالبان، بيشترين تلفات انساني متوجه مردم ملکي افغانستان بوده است. هم نيروهاي اشغالگر و هم طالبان مزدور براي رويکرد هاي نظامي خود بر حريم شخصي، جان و مال انسانهاي بي دفاع کوچکترين ارزشي قايل نشده و در بسياري موارد مرتکب جنايات هولناکي شده اند.
سرکوب مخالفان مسلح و هدف قرار دادن ياغيان طالب بوسيله قواي هوايي امريکا سهلترين گزينه است که امريکاييان تا کنون در جنگ افغانستان از آن بهره گرفته اند. مسلمأ طالبان همواره کوشيده اند از سپر انساني استفاده جويند ولي بي توجهي قواي اشغالگر به تلفات انساني عمليات هوايي که تا کنون موجب کشتار بيرحمان? هزاران هموطن بي دفاع ما شده است و به کرات و توالي اتفاق ميافتد، جنايت ضد بشري است که خلاف تمام موازين بين المللي و عرف انساني مي باشد.
تلفات افراد ملکي و انسان هاي بي دفاع در عمليات قواي هوايي امريکا در منطق? “عزيزآباد” ولسوالي شيندند ولايت هرات نقط? عطفي بود که توجه افکار جهاني را بخود جلب نمود. درين حمله هوايي که حدود چهار هفته قبل بتاريخ 22 اگست سال جاري اتفاق افتاد 91 نفر انسان بيگناه و بي دفاع را به کام مرگ فرستاد و عده اي زياد را زخمي کرد. عاملان اين جنايت تا کنون از تاييد ضمني تلفات گسترده اين واقعه جنايتبارهراس دارند. در حاليکه نمايندگي ملل متحد در افغانستان و دولت کابل تعداد تلفات ملکي 91 نفري را تائيد کرده اند. امريکائي ها هنوز اصرار دارند که 35 نفر طالب را درين حمله از بين برده اند و درين واقعه فقط پنج تا هفت غير نظامي ممکن است تلف شده باشند. اين در حاليست که آمار تلفات افراد ملکي در سال جاري در افغانستان که از دو طرف جنگ خسارت ديده اند سه برابر افزايش يافته است. کشتار انسان هاي بي دفاع بهر صورتي و از هر جانبي که باشد، جنايت است. مردم بي دفاع افغانستان نه تنها از دموکراسي بادآورد? امريکايي بيزارند چون آنها را با شکم هاي گرسنه به قبرستان مي فرستد، بلکه از طالبان مزدور که در حاشي? قدرت و تنظيم هاي جهادي و مليشه که در متن قدرت حاکمه عليه مردم افغانستان خنجر بدست گرفته اند، نفرت دارند.
براي مردم قهرمان و زخم خورد? افغانستان، دموکراسي بدون حصول آزادي ملي و تأمين عدالت اجتماعي بزرگترين دروغ قرن بيست و يکم به شمار ميرود. مردم افغانستان دوستان و دشمنان خود را به اين محک مي آزمايند.

    دستان جنايتکار و اشغالگر امپرياليزم امريکا و شرکايش از کشور ما کوتاه باد!
    مرگ بر ارتجاع  طالبي و تنظيمي که بوي گند و تعفن شان فضاي کشورما را پر نموده است!
    زنده باد آزادي!

پانزدهم سپتامبر 2008 

گزارش مختصری از مراسم تجلیل از روز شهدای جنبش ملی – انقلابی کشور
و بزرگداشت از سالروز شهادت قهرمان ملی کشور مجید کلکانی      

حدیث خون شهیدان هماره باید  گفت               نه یک دوبار، فزون از شماره باید گفت
علی الخصوص شهیدان بادرایت وهوش           که بار عزت  و ایمان کشیده اند  بدوش
                                                                                                                     (استاد فدائی)

   دکلمۀ این سرودۀ زیبا بعد از خوش آمدید و یک دقیقه سکوت به احترام روح بزرگ شهدای جنبش ملی – انقلابی کشور و درپیشاپیش آنها مجید قهرمان ازحنجرۀ یکی از گردانندگان محفل یاد بود شهدا، که مثل همه ساله هجاما برگزار کنندۀ آن بود، درفضای آرام سالن به تاریخ  14 جون 2008 م درشهر ایسن آلمان ، طنین افگند .
     انجنیرآهنگر آغازگرجلسه با این سرود و تذکر کوتاهش  به رهروان راه این شهدای پاکباز یاد دهانی کرد که شهدای شان درطول حیات پربار خویش “هرگزبه زیر بار مذلت نرفته اند” و سربلند ومغرور بار عزت و ایمان را بردوش کشیدند. او گفت: این مبارزان غیور وآگاه دربرابرهرگونه ستمگر ومتجاوزی ایستادند و از آزادی، استقلال و حاکمیت ملی کشور و حقوق غصب شدۀ مردم خود تا پای جان دفاع کردند.  لذا رسالت ما  رهروان است تا  با تجلیل و بزرگداشت فزون ازشماره ازین رستمان زمانه  و ذکرحدیث خونهای ریخته شدۀ آنها یاد شانرا زنده  و راه شانرا پربارتر و درفش مبارزۀ شانرا سربلند تر و با پشتکار و ادامه کاری انقلابی بر افراشته نگهداریم.
   جلسه درساعت 2.30 بعد از ظهر به گردانندگی انجینرآهنگر وخانم گلالی به زبانهای پشتو و فارسی به کارآغاز کرد. عدۀ چشمگیری ازهموطنان ، اعم از خانواده های شهدا ، شخصیت های سیاسی ونویسندگان وشعرای نامدار و با احساس کشور از خانم ها وآقایان از کشورهای مختلف اروپا درین گردهمآئی حضور به هم رسانده بودند . 
     دیوارهای سالن با عکس هایی از شهدای جنبش ملی انقلابی کشور و شعار ( دیموکراسی عطیه نیست که به مردم داده شود ، بلکه دموکراسی حق مردم است ) مزین شده بود . در قسمت دیگر در دیوار پیش رو،  پردۀ سفیدی که در روی آن عکسهای شهدا  با تصاویر زیبایی از مناظر طبیعی وطن توسط  دستگاه  پروژکتور در حال حرکت بود، به کیفیت این بزرگداشت می افزود  و فضای جلسه را رنگ دیگر بخشیده  بود.  لهیب جوان وطنپرست وبا احساس مبتکر این آرایش زیبا  و پراحساس بود. 
    درقسمت اول  انانسرجلسه  شخصیت سیاسی مجید وچگونگی بزرگداشت ازشهدا را این طوربه بحث گرفت:
    “به نظر من این تجلیل نه به عنوان یک عرف وعنعنه صورت میگیرد ونه هم مرده پرستی است. درین روز میکوشیم ویژگی های از جانباختگانی را بر شماریم که به جنبش ” ملی- انقلابی کشور” تعلق دارند و در پیشاپیش شان هم مجید قهرمان را قرار میدهیم . در مورد مجید به صدها مقاله وهزاران صفحه نوشته شده . شما اگر بخواهید فشردۀ آنرا بگیرید به این نتیجه میرسید که : مجید انسانی بوده آزاده ومجهز به اندیشه های پیشرو که در دفاع از منافع ستمکش ترین طبقات ولایه های اجتماعی کشورش به میدان مبارزۀ مرگ و زندگی آمده است . مجید در راستای پیشبرد این مبارزه از هرگونه  امتیاز در زندگی شخصی اش گذشته وآگاهانه  به هرگونه ستم وتبعیض ملی وطبقاتی نه گفته  و وارد عمل شده است. مجید تجاوز به کشورش را زیر هرنام وشعاری جنایت خوانده و در تقابل آن تا پای جان رزمیده است. وهمین کار را درسطوح مختلف مجموع شهدای جنبش ملی- انقلابی کشور با نثار جان شان انجام  داده اند.”
سخنگوی جلسه  گفت :
   ” وقتی انسانی به دفاع از خاک ، وطن ، ملتش وارزشهای پسندیدۀ ملی خود در برابر اجنبی متجاوز می ایستد ، او انسان ملی است. و وقتی دربرابر ستمگران بومی نیز قرار میگیرد و در هر دو مورد به دگرگونی وتغییر عمیق اوضاع به نفع کشور و مردم خود باور دارد و به آن عمل و مبارزه میکند ، انسان انقلابی است . این ویژه گی در مورد مجموع شهدای جنبش ملی – انقلابی صادق است.  بنا اگر ما بخواهیم تجلیل از ” مجید وشهدای جنبش ملی – انقلابی ” را تجلیل با مسما بسازیم باید این صفات را بزرگ بداریم  و از آن بیاموزیم و به آن عمل کنیم ، یعنی واقعا به ملی بودن به معنای ضد تجاوز وضد تجاوزگر باورداشته باشیم  و از میهن ویران شدۀ خود که هم اکنون نیز مثل دوران حیات این شهدا زیر عراده های تانکها وبمباردمان طیارات وچکمه های سربازان بیش از 40 کشور متجاوز به رهبری امریکا وناتو به خون کشیده میشود ، دفاع کنیم ودرتقابل با استبداد برزمیم ”   
    در قسمت دیگر خانم گلالی سخنانی درهمین راستا به زبان پشتو ارائه کرد و ازیک تحلیل گرومحقق شناخته شدۀ کشور ما  خواست تا روی اوضاع جاری کشور صحبت کنند. سخنران گفت: بحث برای اثبات تجاوز به افغانستان دیگر یک بحث کهنه است، چه امروز خود متجاوزین اعتراف میکنند که به افغانستان تجاوز کرده اند. امروز بحث جدی بحث پیامد های این تجاوز به کشور ماست. برخلاف ادعاها، درافغانستان نه امنیت تامین شده، نه هم باز سازی صورت گرفته، پا گرفتن دموکراسی با تجاوز و بمباردمان که ادعای مسخره است. در عوض ارقام واعداد بصورت مستند  از آمار روز افزون رشد تولید مواد مخدر، فقر، جنایت ، رشد تروریسم وجنگسالار ، ناامنی وهزاران بدبختی دیگر حکایت دارد که محصول این تجاوز میباشند وهم اکنون دامنگیر مردم ما درداخل افغانستان است. این سخنرانی که با ارائۀ آمار و ارقام تازه  و ذکر نقل قول هایی از پژوهشگران وصاحب نظران جهان همراه بود برارزش علمی و اکادمیک جلسۀ ما افزود و به استقبال حاضرین مواجه شد. بعد سوالاتی درموارد مختلف از طرف حاضرین ارائه گردید که به آنها پاسخ داده شد.
    معرفی دوشهید به نامهای سلطان و انجنیرزلمی (گلاب) ازخاطرات زندان آقای رهرو نوشتۀ بود که با زیبائی و احساس خاصی توسط اسحاق رهرو خوانده شد  و اثر فوق العادۀ  احساسی وعاطفی  برحاضرین مجلس گذاشت.
     پس از آن شعری داشتیم دربزرگداشت از شهدا که توسط شهید نامدار سامایی دکتور ایوب نیزک سروده شده و توسط  دکلماتور جوان و پراستعداد، پکتیس،  با گیرایی خاص دکلمه شد و استقبال پرشور حاضرین را به دنبال داشت.
    خاطرات زندان وگزارشی از وضع زندان زنانه  در زمان حکومت خلقی – پرچمی ها  وبرخورد های غیر انسانی زندانبانان وشکنجه های غیر قابل تحمل بر زندانیان زن، عدم امکانات اولیۀ زندگی برای زندانیان ، ویا زندانی ساختن مادران باردار ومادران با طفل شیرخوار درآغوش،  و موارد دلخراش دیگر، موضوع  نوشته ای بود که توسط  یک خانم  به عنوان چشمدید هایش ارائه شد. همچنان درین نوشته از مقاومت زنان حماسه ساز کشور ما سخن رفت که موجب تحسین واستقبال شرکت کنندگان در جلسه گردید.  
   بعد از وقفۀ نان،  انجینرآهنگر شعری را دکلمه کرد که توسط یکی از پیشتازان جنبش ملی – دموکراتیک کشورما، دکتور عبداله محمودی در بزرگداشت از زنده یاد مجید کلکانی سروده شده  و به این جلسه فرستاده شده بود. 
   سخنران بعدی دانشمند  و پژوهشگر پرتلاش و سرشناس کشور ما  دکتورعبدالحنان روستایی بود که  با سخنرانی    پرمحتوا،  پرشور ومدلل خود جلسه را غنای دیگر بخشید. موضوع انتخابات در ابعاد گوناگونش، بی معنا بودن انتخابات دریک کشوراشغال شده ای که همه امورش درچنگال نیروهای اشغالگراست، معرفی شخصیت های واقعی کاندیداهای انتخاباتی در افغانستان و ماهیت فرمایشی انتخابات باز هم با فکت وآمار ومستند به سمع حاضرین رسید. دکتور روستایی به نقل از آینشتاین گفت : “دنیا به خطر بزرگی مواجه است، ولی این خطر نه از جانب جنایتکاران، بلکه از جانب آنهایی متصوراست که به جنایت نگاه میکنند واعتراض نمیکنند”.   این سخنرانی در چند جای درنتیجۀ استقبال و کف زدن ها  قطع میشد.  هم چنان گفتگو وبحث روی موضوعات تحلیلی وارائۀ جوابات  به اهمیت جلسه افزود.
      نکتۀ چشمگیر دیگردراین جلسه که بر زیبایی ومحتوای آن می افزود سهمگیری فعال شعرا ونویسندگان نامدار کشور بود که با سرودن اشعار شان توسط خودشان و یا  توسط  دیگران به محفل فضای  ویژۀ  بخشیدند . شکراله شیون با شورخاصی اشعارش را دکلمه کرد که جلسه را به هیجان آورد. مسعود قانع نیز با آواز و اشعار زیبایش براین شور افزود.
    لیمه دخترنوجوان با دکلمه کردن شعر پشتوی “دلمر په حّنگ گور” که یاد بودی از شاعر توانای زبان پشتو شاد روان محمد هاشم زمانی بود، نشان داد که فامیل ها اگر بخواهند چگونه میتوانند فرزندان شانرا به فرهنگ وجامعۀ شان پیوند بزنند، ازسوی هم لیمه نشان داد که محمد شاه فرهود شاعر فرهیخته به هردو زبان پشتو و فارسی  چه خوب شعر میسراید. 
     شعر زیبای دیگری  به زبان پشتو به نام ” ویره” از شهید نیزک داشتیم که خانم آهنگر آنرا با احساس خاصی پیشکش مجلس نمود وبا شور حاضرین بدرقه شد.
    همچنان اشعاری از زنده یاد لیلا صراحت روشنی واستاد واصف باختری زینت بخش قسمت دیگر محفل بود که دکلماتور توانمند خانم بلقیس آنرا زینت ده مجلس ساخت.  جلسه، عمل بزدلانه و تفرقه افگنانه  وغیرملی جمعی ازدست اندرکاران سایت افغان – جرمن آنلاین را دربرخورد شان نسبت به شهید مجید به شدت محکوم کرد.
همچنان پیام ها ونوشته های پرمحتوایی از داخل کشور وازکانادا به همین مناسبت داشتیم که نسبت تراکم مطالب از خواندن باز ماند.
      محفل به ساعت 9 شب با تاکید  بر تداوم  راه شهدا  و با پافشاری  روی  وحدت ملی  خاتمه  یافت. 
    

گزارشگر : س. روشنگر
              

بشریت امروزی تحت حاکمیت سرمایه جهانی و هژمونی امپریالیسم امریکا از بی عدالتی ، زورگوئی  ، جنگ ،  ترور، فقر ، مرض و آلودگی فزائینده محیط زیست –  بطور وحشتناکی  عذاب میکشد و این در حالیست که پیشرفت علمی و تکنولوژیکی آغاز قرن بیست و یکم قله های بلندی را درنوردیده و به بشریت مترقی این امکان را میدهدتا بطور قطع با مشکلات موجود طبعیی و اجتماعی غلبه کند .
      امپریالیسم امریکا که پس از فروپاشی شوروی سابق وبلوک شرق خود را درصحنه ء جهانی بی رقیب میافت با اتکاء به لیبرالیسم  نو کوشید به بازسازی سیستم جهانی امپریالیستی تحت قیادتش بپردازد ؛ این بازسازی که مشخصهء آن جهانی سازی لجام گسیخته با استفاده از نیرو های کار ارزان ، تسخیر هرچه بیشتر بازار ها و منابع انرژی  –  در اکثر نقاط جهان میباشد در بسیاری از موارد با زورگوئی  ،  خشونت و جنگ در اشکال گوناگون همراه بوده است تا جائیکه اکنون وقاحت آن در دورترین نقاط جهان جلوه نمائی میکند  .
      جریان سه دهۀ اخیر بخصوص وقایع سال های اخیر نشان میدهد که بازسازی امپریالیستی ایکه با چاشنی «  نئو  لیبرالی  »  همراه بود نه تنها باعث کاهش درآمدهای  واقعی مردم و بحران بیکاری در حال تزاید (  در اثر رقابت های دم افزون سرمایه و تجدید سازمان شرکت های فراملیتی  و جابجا شدن آنها ) و بحران های تجاری ،  مالی وپولی بعلاوۀ تأ  ثیرات  منفی بر معیار های بهداشتی و آموزشی و رفاه عمومی و در نتیجه به تحلیل رفتن امنیت اجتماعی –  در کشور های پیشرفته را باعث گریده است ؛  بلکه جهان را بطور کلی در مسیر بیعدالتی و فقر ، جنگ و زورگوئی و برقراری نظام وحشت و ترور سوق داده است ، بطور یکه اکنون کمتر کسانی نسبت به ماهیت واقعی آن اشتباه می کنند. 
      توفان تجاوزات امپریالیستی بمقدرات و سرنوشت ملل و خلق های جهان بااستفاده وسیع از پیشرفت های علمی و تخنیکی بشر در زمینه های اطلاع رسانی وارتباطات در آغاز قرن حاضر با توان و اطمینانی در خورتوجه  ،  تحت رهبری امپریالیسم متجاوز امریکا  ، وزش تازۀ را آغاز کرد که تجاوز به افغانستان و عراق آنرا تکمیل نمود  .
      محو همۀ سرحدات سیاسی ، ایجاد نظام های فرمانبردار در اکثر کشور های جهان ( که در قالب یک مجموعۀ اداری و امنیتی صرف عمل میکنند ) ، تحمیل توافقنامه های سیاسی – اقتصادی و در صورت لزوم حضور نظامی به بهانه مبارزه با تروریسم واستبداد  اما به هدف چپاول دارائی های عمومی از طریق خصوصی سازی و به خدمت گرفتن  نیروی کار ارزانتر وایجاد بازار های جدید مصرف – تلاشهائی است که گسترش طرح جهانی سازی کنونی با خود بهمراه آورده است  .
      در متن چنین اوضاعی کشور عزیز ما افغانستان که از سه دهۀ به اینسو عمدتا مورد تجاوزات و مداخلات گسترده قدرت های بزرگ جهان قرار داشته است ، اینک پیکر نحیف آن سنگینی  بار حضور نظامی بیش از چهل کشور جهان را بدوش می کشد  .
      نمایش مضحک اما درد آور « مبارزه علیه تروریسم »  در کشور ما تحت رهبری امپریالیسم امریکا با گذشت بیش ازشش سال از آغاز آن ، بمراحل غم انگیزی رسیده است . امریکا تلاش ورزیده است همه جنایتکاران « هفت ثوری » و« هشت ثوری » و «طالبی» را در یک اتحادوسیع علیه مردم افغانستان بسیج نماید  .
     ایجاد سیسم بوروکراتیک وسیع که تمام مفاسد تاریخ گذشتۀ کشوررا به ارث برده است و بانام فریبندۀ دموکراسی مزین گشته و وصلۀ نامناسب انتخابات و پارلمان را به طرزی خجالت آوربا خود حمل میکند ، به خواست های واقعی و برحق اکثریت قاطع مردم برای زندگی آبرومندانه و صلح شرافتمندانه ، کوچکترین علاقه ای نشان نمیدهد .
      جامعۀ افغانستان در سایۀ دموکراسی باد آورده و اعطائی، نوعی استبداد قرون وسطائی رابا جامعۀ مدرن امروزی  تجربه می کند ، هنوزهم خان و ملا و دلال بر سرنوشت مردم حاکمیت دارند و همگام باسرمایۀ جهانی شیره جان مردم افغانستان را می مکند و نام آنرا نظام بازار آزاد می گذارند . هیچ طرحی برای بوجود آوردن اقتصاد ملی که پایۀ اصلی آزادی ملی و ترقی اجتماعی میباشد ، وجود ندارد در عوض هجوم کالاهای خارجی جامعه را از رمق انداخته ودر سیستم اقتصادی جهانی جائی برای تولید مایتحاج ضروری مردم در داخل کشور وجود خارجی ندارد ،حتی اقتصاد زراعی کشور که بخش عمدۀ اقتصادملی را تشکیل میدهد توسط مافیای موادمخدر بین المللی در حال نابودی است . ادامۀ این حالت وابستگی افغانستان را دوامدار خواهد نمود .
      از دموکراسی ، حاکمیت مردم برسرنوشت شان افاده میگردد و دموکراسی واقعی یعنی توزیع منصفانۀ قدرت اقتصادی و اجتماعی میان احاد مردم ، در حالیکه در افغانستان کنونی ، یعنی انتخابی نمایاندن دستگاه قدرت و باز گذاشتن دست آن برزندگی و سرنوشت مردم .  دموکراسی فقط توسط نیروهائی بالندۀ جامعه تحقق پیدا میکند و باسهمگیری وسیع مردم در پروسه حیات سیاسی شان عملی میگردد نه با حاکمیت پوسیده ترین نیروهای سیاسی بر سرنوشت مردم  .   
فسادی که از دستگاه حاکمۀکشور می طراود و زیرنام « فساد اداری » خلاصه میشود ، اساسا فسادبنیادی و ساختاری است که ریشه در نظام های گذشته و توسط فساد های واردۀ خارجی تقویت شده است . ساختار نظام کنونی وترکیب قدرت در دستگاه حاکم در شرایط کنونی بگونه ایست که داشتن انتظاربهبود وضعیت بوسیلۀآن اگر خودفریبی ساده لوحانه نباشد ، بصراحت اهداف مردم فریبی را دنبال میکند  .
      استقلال سیاسی و حاکمیت ملی که میتوانند زمینه های اجرای دموکراسی واقعی باشند ، با حضور همه جانبۀ قدرت های خارجی در افغانستان بکلی مورد تهدید قرار گرفته است . سیاست های چندگانه و مغایر با منافع ملی – قدرت های خارجی ، حتی وحدت ملی مارا سخت مورد ضربت قرارداده است . سازمان ملل متحد و سایر نهاد های بین المللی در برخورد با مسایل داخلی افغانستان جانب قدرت های اشغالگر را گرفته بجای اینکه با نقش بیطرفی فعا ل پیام آور صلح و امنیت در کشور جنگ زدۀ ماباشند در رقابت های موجود فی مابین آنها مورد استفاده قرار میگیرند  .
      مسله حقوق بشر که قدرت های استعمارگرگویا همواره در روابط بین الملل ومسایل جهانی عنوان میکنند در افغانستان که خود حاکم اند به باد فراموشی سپرده شده است و فقط به شکل نمایشی و به مناسبت های مختلف از آن یادآوری می شود . همانگونه که امپریالیسم امریکا با ایجاد زندان هائی در سرتاسر جهان ، بدون پایه های حقوقی و قضائی ، حقوق انسانها را پایمال میکنند ، در کشور ما هم دست مزدوران شانرا برای زیر پا گذاشتن حقوق اولیۀ انسانی  بازگذاشته اند . اکثر جنایتکاران جنگی ، جنگسالاران قلدر ، قدرت های محلی زورگوی، افراطیون مذهبی و قاچاقبران موادمخدر به مقامات بلند رتبۀ دولتی در مرکز و ولایات گماشته شده اند ودرکشور تحت ادارۀ باصطلاح سازمان ملل متحد به تومار جنایات شان همه روزه می افزایند .
      جریان دوامدار تجاوز وجنایت در افغانستان که باند های خلق و پرچم  در هفت ثور 1357  آغاز گرش بودند ، در هشت ثور 1371 به مرحلۀ دیگری پیوست وتاکنون ادامه دارد . کودتای ثور پیش درآمد تجاوز نظامی روس اشغالگر و عامل شهادت بیش از یک ملیون انسان در کشور مااست . حاکمیت خلق و پرچم در جامعه و به ادامه آن تجاوز نظامی روس در کشورهمۀ خانواده ها را داغدار، نیمی از جمعیت افغانستان را آواره و تقریبا تمام سرزمین مارا به ویرانه بدل ساخت . تنظیم های مزدور جهادی که بعد ها در هشت ثور 1371 بقدرت سیاسی افغانستان تکیه زدند به اثر حاکمیت رژیم مزدور خلق و پرچم در افغانستان ، تولد یافت و در رقابت های میان امپریالیست های شرق و غرب مورد استفاده قرار گرفتند  .
      جالب است که جنایتکاران خلق و پرچم  همۀ تقصیرات را بدوش برادران تنظیمی خود انداخته ورهبران تنظیم ها برادران طالب خودرا عامل جنایات میدانند و طالبان مزدور هم باداران خود را سبب همۀ سیه روزی ها قلمداد می کنند . آنچه در عمل شاهد آنیم که همۀ جنایتکاران اکنون در یک زدوبند وسیع بمقابل دادخواهی مردم افغانستان با هم متحد شده وبرادروار در چوکی های پارلمان لم داده و به ریش همدیگر می خندند و از اینکه یکبار دیگر امکان یافته اند بقدرت سیاسی افغانستان ولو اینکه همه باهم در ائتلاف سهم داشته باشند از باداران رنگارنگ گذشته وحال خود مشکورند ، هنوذ به سه دهه تراژیدی مردم افغانستان نقط پایانی در چشمرس قرار ندارد و سیه روزی مردم وارد دوران پیچیدۀ دیگری شده است . مبارزات قهرمانانۀ مردم برای آزادی و دموکراسی ، صلح شرافتمندانه وزندگی آبرومندانه با وجود قربانی های بیشمار توسط ارتجاع تنظیمی به تاراج برده شد و بوسیله طالبان قرون وسطائی جامعه به قهقرا رهنمون گردید و افغانستان که « هفت ثور » و «هشت ثور » ونظام طالبی را تجربه کرده است ، اکنون هر سه را در یک ترکیب و در یک ائتلاف تجربه میکند  .
      بدون اقتدار یافتن نیرو های ملی  – دموکرات و انقلابی جامعه و سهم گیری فعال و آگاهانۀ مردم در تعیین سرنوشت شان و طرد همه گونه وابستگی و عقبگرائی و بدست گرفتن سکان قدرت بدست مردم ؛ آرزوی آزادی – دموکراسی و عدالت اجتماعی در جامعۀ سراپا درد و رنج افغانستان ، بواقعیت نخواهد پیوست .
      نیرو های ملی، مترقی و آزادۀ کشور بادرک مشقات اوضاع کنونی ، بایستی مبارزات خود را هماهنگ ساخته وبرای استقرار حاکمیت ملی و دموکراسی صفوف پراگندۀ خویش را فشرده بسازندو بدور نقاط مشترک مبارزاتی خود متمرکزگردند . محصور ماندن در قالب های تنگ قومی ، لسانی ، مذهبی و منطقه ای ویا بی تفاوتی نسبت به اوضاع کنونی تحت هر عنوانی که باشد با وحدت ملی ، استقلال سیاسی ، دموکراسی و ترقی اجتماعی در تضاد قرار درد. همانگونه که دنباله روی از حرکت های غیر آگاهانه وگاه خودجوش ، مبارزات مردم را به سراب رهنمون میگردد، دل بستن به طرح های بلند بالا و اما دور از واقعیات جامعۀ افغانی در لحظۀ کنونی نمیتواند هیچ معنی دیگری بجز طفره رفتن از وظایف مشخص و عاجل کنونی که پیش پای جنبش مترقی افغانستان قرار دارد ، داشته باشد . متأسفانه هستند کسانیکه هنوز در زیر انبوه برداشت های متفاوت شان از تجارب بشریت مترقی ، گیرمانده اند و تجارب سی سال گذشتۀ  مبارزات مردم را نادیده میگیرند و از اینکه شرایط مبارزاتی را برای طرح های از قبل آماده و دور از واقعیات جامعه ما ، مساعد نمی بینند واپس به سوراخ های کتا ب های شان مخفی میگردند . آنها که برای دریافتن صحت و سقم افکار شان باید به بستر وسیع مبارزا ت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مردم حضور یابند ، فقط باداشتن قالب های مشخص می کوشند جامعۀ ستمکشیدۀ مارا در آنها بگنجانند  .
      نیرو های آزاده ، ملی ،  دموکرات و مترقی جامعه ! با حضور در بستر های مشترک مبارزاتی ، در یک مبارزۀ جامع الاطراف وبا حرکت از موضع وحدت طلبانه ، سنگر های مبارزاتی را برای تحقق آرمانهای  والای مردم برای رسیدن به آزادی – دموکراسی و عدالت اجتماعی ، پر کنید از سطح امکانات عملی و موجود مردم  برای گذر از وضعیت دشوار کنونی حرکت نمایند  .

         عاملان جنایات هفت و هشت ثور باید مجازات شوند   !
         پیروز باد مبارزات مردم در جهت نیل به آزادی  ملی –دموکراسی و عدالت اجتماعی !
        مرگ بر متجاوزین و عمال بومی شان   !                                             

هجاما   7 ثور  1387 

 اقتباس ازسایت گفتمان

در اوضاع مختنق کنونی غارت گران و متجاوزین در سرتاسر جهان برای رسیدن به اهداف چپاول گرانه و غیر انسانی خویش آتش جنگ های خانمانسوز و تجاوزکارانه را می افروزند وبا استعمال  انواع سلاح های مخرب روزانه صدها انسان بیگناه و آزادیخواه را بکام مرگ می فرستند و همۀ این جنایات را دربرابر چشمان متحیر بشریت زیر نام دفاع از آزادی و دموکراسی مرتکب میشوند، تو گوئی هیچ وجدان بیداری دیگر در جهان نیست و آفتاب را میتوان با انگشت پوشانید .
در کشور عزیز ما نیز جنگ تجاوزکارانه از یکسو و سلطۀ ارتجاع و رژیم وابسته که اکثریت اعضای آن خائنین به مردم و جنایتکاران جنگی اند از سوی دیگر روزتا روز بر رنجهای بیشمار مردم ما می افزایند وبر چشم شان خاک میپاشند . هم اکنون این جنایتکاران و مافیای مواد مخدر بر مسند قدرت ، رفاه و پول تکیه زده اند در حالیکه مردم قهرمان ما با هزاران مشکل دست در گریبان هستند . اعتراضات و تظاهرات معلمین و متعلمین کابل و ولایات نشاندهندۀ این واقعیت است که کارد به استخوان مردم رسیده است .
اگر مردم برای تغیر و برای بهبودی در جستجوی راه های بیرون رفت از منجلاب کنونی هستند ، بر عکس مرتجعین، عناصر تاریخزده و عقبگرا، کسانیکه دست شان به جنایت آلوده است وکسانیکه آمادۀ خدمت به دشمنان مردم اند ، مذبوحانه در تلاش اند تا حقایق را کتمان وتحریف و تاریخ را مسخ کنند .
یکی از نمونه های این عمل نادرست تصرف اداره افغان – جرمن دریکی از نوشته های ارسالی به آن  ویب سایت و اهانت به شهید مجید کلکانی ، قهرمان ملی و مردمی است . عاملین مرتجع که با این عمل ناشایست بدنامی تاریخی را نصیب خود ساختند، فکر میکردند میتوانند تاریخ معاصر ما را در برابر دیده گان بیدار هزار ها انسان شریف، وطنپرست، ملی، مترقی و آزادیخواه تحریف و مسخ کنند . این امر ناممکن و محال است .
هواداران جنبش انقلابی مردم افغانستان ( هجاما  ) همانطور یکه از نامش پیداست، از بدو تأسیس خود که مصادف با آغاز مقاومت ملی ومترقی و آگاهانه ای مردم ما در افغانستان است ، به هواداری این جنبش در افغانستان ودر پیشاپیش آن جبهه متحد ملی و سازمان آزادیبخش مردم افغانستان پرداخت .
هجاما از سالها بدینسو هژدهم جوزا روز شهادت شهید کلکانی را بعنوان روز شهدای جنبش ملی و انقلابی کشور تجلیل مینماید . در این روز شهدای این جنبش معرفی میشوند،  از کارنامه ها، شجاعت پایداری ، استواری و فداکاری شان تجلیل به عمل میاید و با آرمان شان تجدید میثاق میشود .
هجاما همه ساله روز شهدا را با نام نامی شهید مجید می آغازد . برای اینکه او سمبول آزادیخواهی و مقامت مردم ما است . سمبول مقاومت آگاهانه ، مقاومت متکی بخود و مردم ، سمبول عدم وابستگی، وحدت ملی، همبستگی ملیت ها و عشق به آزادی ملی و دموکراسی است  او سالهای سال در نقاط مختلف افغانستان سفر و زندگی کرد و درجریان تماس نزدیک با توده های مردم ، مردم را شناخت و از آنها آموخت و مردم هم او را بعنوان مرد عمل و همراه جوانمرد خود در دل جا دادند . بعد از کودتای ثور، او که پیشبینی تجاوز عریان روس اشغالگر را به کشور میکرد ، با خستگی نا پذیری و با تمام نیروی خویش برای وحدت جنبش ملی و انقلابی دست به کار شد تا نیرو های مبارز ملی را در تمام ابعاد مبارزاتی بسیج کند .

26-03-08
در فاصلۀ کودتای ثور تا تجاوز بیشرمانه روس ، این فرزند آگاه و شجاع مردم ، قدم به قدم قضایای روزمرۀ کشور را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و راه های عملی برخورد به اوضاع را طرح و از طریق پخش شبنامه ها  در اختیار مردم اش قرار داد .
تجلیل از مجید تجلیل از ارزشهای است که او در راه رسیدن به آن جانش را دلیرانه فدا کرد . این ارزشها آرزو های تاریخی مردم ما هستند و مردم ما هم اکنون برای رسیدن به آنها تلاش میکنند به همین علت هم مجید سمبول این ارزشها و آرزو ها در تاریخ حضور ممتد و متوالی دارد . شماری از این ارزشها از این قرار اند .
–         خط کشی صریح میان مردم ودشمنان مردم . او در اولین اعلامیه ساما ، مردم قهرمان افغانستان را دریک صف و امپریالیسم روس ورقبای استعماری اش ، امپریالیسم امریکا و شرکا را در صف دیگر قرار میدهد . او با درایت سیاسی اش در آن زمان از دامها و حیل دشمنان گوناگون هوشدار میدهد که مقاومت ملی و مردمی را به بیراهه خواهند کشاند که تاریخ شاهد و گواه صحت پیشبینی هایش است .
–         به محکمه کشیدن جنایتکاران وقاتلان مردم . وقتیکه طومار جنایات امین این جلاد خون آشام با لست های نام شهدای زندانی افشأ شد .(فاجعه است یا حماسه )
–         وحدت ملی است . صفوف مردم را به هم پیوستن و گستردن صف مقاومت . دشمن را به انزوا کشیدن و با جرئت و شهامت یک قهرمان جانباز ، به سربازان و صاحبمنصبان وطندوست پیام دادن است تا به صف مردم بپیوندند و سلاح شانرا بر رخ دشمنان خاک شان نشان گیرند.
(خروش رعد در پکتیا ) 
–         تأکید بر پیوند خون اقوام و ملیت های سراسر کشور است و ایستادگی در برابر شیوه های تفرقه بیانداز و حکومت کن جباران تاریخ .( جاوید باد پیوند خون اقوام وملیت های سراسر کشور )
–         ایمان بزرگ وفراموش ناشدنی اش به پیروزی مردم افغانستان و شکست متجاوزین و دشمنان مردم است .  آنگاهی که لشکر متجاوز تازه پا به کشور ما گذاشته بود ، در شبنامه روس اشغالگر در سراشیب رسوائی و تباهی ، شکست تاریخی آنها را پیشبینی کرد .
–         گسترش سنگر های مبارزاتی ( در سنگر اعتصاب ببر انقلاب خفته است )
–         عدم وابستگی و اتکأ به خود ومردم ، خط مشی مستقل ملی و دفاع از ستمکشترین طبقات و.. 
این ارزشها و آرمان های که مجید ویارانش برای رسیدن به آن جانشانرا فدا کردند آرمان های مشترک همۀ ما است . و از اینروست که هجاما با غرور و افتخار،  دفاع از شخصیت های والای شهدای راه آزادی ملی و در پیشاپیش آن شهید مجید کلکانی را وظیفه تاریخی خود دانسته ، اهانت به این شخصیت ملی و انقلابی را اهانت به جنبش ملی و انقلابی و اهانت به همۀ آزادگان میداند و این عمل نادرست و خائنانه را شدیدا تقبیح میکند .
علاوه بر این هجاما امانت شکنی این ویب سایت را شدیدا محکوم میکند .
هجاما همبستگی خود را با تمام نویسندگان ، شاعران ، شخصیت های ملی و اجتماعات سیاسی که اعتراض برحق شانرا علیه این اهانت و امانت شکنی بلند کرده اند ، اعلام میدارد . این اعتراضات واضح میسازد که وجدان بیدار ما به هیچ خفاشی حق تحریف تاریخ را که ما همه ، شاهد و بگونۀ سازندگان آن هستیم نمیدهد .
پیام ما به کارکنان ویب سایت افغان – جرمن، که با اعمال ناشایست چون اهانت به مبارزین آزادیخواهان و خیانت امانت شکنی موافق نیستند ، این است تا هرچه زودتر صف شانرا از مرتکبین این اعمال جدا سازند و در صف مردم خود قرار گیرند .
ما میدانیم که جنبش ملی و انقلابی هنوز راه سخت و دشوارگذار در پیشرو دارد و دشمنان مردم یقینا رهبران و قهرمانان این جنبش راحتی بعد از مرگ فزیکی شان بعنوان خارچشم می بینند و مذبوحانه تلاش خواهند کرد تا به این جنبش ضربت زنند . اما ما اعتقاد راسخ داریم که راهی را که شهدای بزرگ ما باخون شان رنگین ساخته اند راه رسیدن به آرمان های مردم است و مردم پیروز میشوند.°

– این اعلامیه قبلا ًدرسایت گفتمان به نشر رسیده است.